2006/Oct/07

หายไปร่วม 2 สัปดาห์...

ในที่สุดก็ได้กลับมาอีกครั้ง ช่วงนี้งานเยอะนิดหน่อย กว่าจะกลับถึงบ้านก็ประมาณเที่ยงคืน-ตีหนึ่ง เลยแทบไม่ได้แตะคอมฯเลย เพราะฉะนั้นไม่ต้องแปลกใจถ้าไม่เห็นเราออนไลน์ ยังมีชีวิตอยู่ดี ยังไม่ตายฮะ...TAT

สมัยเรียนช่วงนี้ก็เป็นช่วงสอบทุกทีแล้วตัวเราเองก็เป็นพวกเวลาใจจดใจจ่อกับเรื่องอะไรแล้ว จะลืมเรื่องอื่นเกือบหมด...

ปีนี้ก็เอาอีกแล้ว เราลืม...

วันเกิดตัวเอง(4 ตค.)...

orz...

ที่จริงไม่กี่วันก่อนหน้าวันเกิดก็ยังนึกออกอยู่หรอก

พอถึงวันเกิดจริง ๆ ก็มัวแต่ทำงานจนลืมสนิท(แถมวันนั้นทำงานถึงเกือบเที่ยวคืนเลยด้วย กว่าจะกลับถึงบ้านตี1แหนะ...)นึกออกได้เพราะโบโทรมาหาแท้ ๆ

ขอบใจนะโบ...

โบเป็นพี่ที่ดีเสมอจริง ๆ ของขวัญวันเกิดปีนี้โบก็ทำให้เราเซอร์ไพส์อีกแล้ว...

ทำเซอร์ไพส์ให้ของขวัญวันเกิดล่วงหน้า 2 เดือน โดยการให้เลือกว่าอยากได้อะไรมากกว่ากันระหว่าง

ชุดนักเรียน

กับ

กราเวีย

แน่นอนว่าเราเลือก...

...

...

ชุดนักเรียน~~~!!!

มานั่งระลึกถึงคุณมายูระของเราอีกรอบ~

แถมยังมีเซอร์ไพส์จากพวกพี่ ๆ ที่ทำงานอีก ด้วยเค้กสุดพิเศษ

ฮา~

มุกนี้ชอบ !!

ถูกใจ เอาเบาะรองนั่งไปเลย 3 อัน !!!

ตอนเห็นขำแทบตาย ไว้เอาไปเล่นกับชาวบ้านมั่งดีกว่า - -+

ถึงจะเลยวันเกิดมาหลายวันแล้ว ก็ขอให้ของขวัญวันเกิดตัวเองที่อยู่รอดมาจนอายุ2Xหน่อยแล้วกัน


マリア様がみてる~The Virgins Maria watching you~

Side Story : Answer

โองาซาวาระ ซาจิโกะนั้นคล้ายกับสัตว์ประหลาด

ร่างเธอเดินเงียบ ๆ สะพายกระเป๋าใบใหญ่ตรงบ่า ดูหนักเหมือนสัตว์ประหลาดที่ถ่ายทำโดยใช้เทคนิคพิเศษ กำลังเดินไปทำลายเมืองจำลองให้ราบเป็นหน้ากลอง

เหมือนโกรธอะไรอยู่ตลอดเวลา

เหมือนสู้กับบางสิ่งที่มองไม่เห็นอยู่เสมอ

คู่ต่อสู้นั้นไม่ใช่สิ่งที่อยู่เบื้องหน้าในขณะนี้ และคงเป็นสิ่งที่อยู่เหนือความเข้าใจ

มิอาจจัดการกับตัวตนของตน

ต่อสู้ดิ้นรนโดยไม่สามารถปรับตัวให้เข้ากับโลกนี้ได้

ทุกครั้งที่สัตว์ประหลาดก้าวเดิน เมืองจะพินาศ

ทว่า บางทีคนที่เจ็บปวดนั้นคงเป็นสัตว์ประหลาดผู้ไร้จุดหมาย

สัตว์ประหลาดกำลังโศกเศร้า

รวมทั้ง โอซางาวาระ ซาจิโกะ นักเรียนโรงเรียนสตรีลิเลียน แผนกมัธยมปลาย ชั้นปีที่หนึ่ง

* * *

โยโกะ ตัดสินใจได้รึยัง ?

Rosa Chinensisถามจากทางด้านหลัง

.....เรื่องอะไรหรือคะ คุณพี่

โยโกะตอบขณะที่ยังรินน้ำชา และแน่นอนว่าไม่ได้หันหน้ามาด้วย

เป็นเด็กที่ไม่น่ารักเอาซะเลยนะ คุณพี่ยิ้ม มี ก่อนหน้า เรื่องอะไรหรือคะ แสดงว่ารู้อยู่แล้วใช่ไหมว่าเรื่องอะไร

เกรงว่าจะใช่ค่ะ

โยโกะพูดพลางรินชาดาร์จิลิงซึ่งส่งกลิ่นละมุนพร้อมกับไออุ่นห่อหุ้มร่างกายอย่างอ่อนโยน ออกจากกาน้ำชา

เรายังฝึกมาไม่พอสินะ โยโกะสูดลมหายใจลึก ๆ หนึ่งครั้งเพื่อปรับอารมณ์

เรื่อง Petit Soeur ใช่ไหมคะ

ในเรือนกุหลาบตอนเลิกเรียน มีถ้วยชาสามใบวางอยู่บนโต๊ะ เป็นของRosa Chinensisกับโยโกะ และ...

เงื่อนไขของฉัน ขอเป็นเด็กที่มีลักษณะเด่นดูง่าย ๆ สักอย่างแล้วกันนะ โยโกะจัง

Rosa Gigantea คุณพี่ของซาโต เซย์

ลักษณะเด่นดูง่าย หรือคะ

อย่างเช่นเป็นเด็กตัวสูงโย่ง ไม่ก็จ้ำม่ำเหมือนนักซูโม่ หรือว่าเสียงเหมือนน้องกบอ๊บอ๊บ จะผมหยิกเป็นฝอยตามธรรมชาติก็ได้นะ

แบบหน้าตาออกทางยุโรปด้วยรึเปล่าคะ

พอโยโกะพูดเช่นนั้นRosa Giganteaก็ยักไหล่อย่างชอบใจแล้วบอกว่า ใช่เลย

เวลาพูดแล้วนึกออกได้เร็วกว่าเรียกชื่อนี่เนอะ อย่างเช่นเด็กที่เหมือนผู้ชายคนนั้น

อ๋อ ฮาเซคุระ เรย์สินะ

ชื่อที่Rosa Chinensisพูดออกมานั้น คือชื่อของเด็กปีหนึ่งเข้าใหม่ ผมสั้นเต่อ ใบหน้าเยือกเย็น ตอนที่เห็นครั้งแรกจะดูอย่างไรก็เป็นเด็กหนุ่มรูปงาม ดูท่าโทริอิ เอริโกะซึ่งเป็น Rosa Foetida en Bouton จะถูกใจเข้า ถึงได้พอจะรู้ข้อมูลเกี่ยวกับเธออย่างหน้าตา หรือสังกัดชมรมเคนโดอยู่บ้าง

หาของดีมาได้เสียด้วย สมเป็นเอริโกะจังจริง ๆ

อย่าว่าแต่พวกเราเลย ขนาดRosa Foetidaยังไม่ได้เช็คข้อมูลเด็กคนนั้นเลยเลยเนอะ

ขืนอยู่ในกรอบของความธรรมดาก็คงไม่ใช่เอริโกะจังสินะ เห็นวันนี้บอกว่าจะมาช้าหน่อยเพราะจะไปดูการซ้อมที่ชมรมเคนโดกับRosa Foetidaด้วยนี่นา

ถึงกับพาคุณพี่ไปเลยรึ

ฮาเซคุระ เรย์เป็นที่ต้องตาของครอบครัวกุหลาบเหลืองแบบนี้ สมาชิกปีสองของชมรมเคนโดคงกดดันแย่ ชมรมนั้นมีแบบที่รุ่นพี่รุ่นน้องในชมรมเป็นพี่น้องกันเองเยอะด้วยสิ

นั่นสินะ...

พอจบบทสนทนาว่า แบบนี้ครอบครัวกุหลาบเหลืองก็หมดปัญหาเรื่อง Petit Soeur แล้วสินะ Rosa ChinensisกับRosa Giganteaก็จิบชาแล้วพูดว่า น่าอิจฉาจังเลยเนอะ

เพราะตอนนี้เพิ่งจะต้นเดือนพฤษภาคม นักเรียนใหม่ยังเข้าเรียนมาได้ไม่ถึงเดือน โยโกะจึงคิดว่าไม่รีบร้อนไปหน่อยหรือ แต่พอถูกชั้นปีสูงกว่าสองคนคอยกัดจิกแบบนี้ก็ชักไม่สนุกแล้ว เซย์เองก็ยังไม่เจอคนที่มีคุณสมบัติเหมือนกันแท้ ๆ แต่เพราะเอาแต่โดดไม่ยอมมาเรือนกุหลาบ เลยกลายเป็นว่าโยโกะต้องมาโดนทิ่มแทงจนนั่งแทบไม่ติดอยู่คนเดียว

เพราะฉะนั้น ต่อไปถึงคราวโยโกะจังแล้ว ช่วยพาเด็กที่น่าสนใจไม่แพ้ฮาเซคุระ เรย์มาหน่อยนะ

Rosa Giganteaคะ ถ้าจะขอล่ะก็ กรุณาไปบอกน้องสาวตัวเองเถอะค่ะ

เซย์น่ะเหรอ.... เด็กคนนั้นแค่เรื่องของตัวเองก็เต็มมือแล้ว จะหาน้องได้รึไม่ได้ก็ช่างเถอะ

ยังใจอ่อนไม่เปลี่ยนเลยนะ

Rosa ChinensisมองRosa Giganteaเชิงตำหนิ เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ Rosa Gigantea ปกป้องน้องสาวจนเกินควร

ลองบังคบเซย์ให้อยู่ในกรอบซะบ้างสิ รายนั้นชอบพังข้าวของอยู่เรื่อย คิดว่าใครกันที่ต้องมาเก็บกวาดพวกเศษของที่มันแตกตรงพื้นให้น่ะ

นั่นเป็นการข่มขู่แบบหนึ่งที่เซย์แสดงออก ด้วยเหตุนี้ Rosa Giganteaจึงคอยปกป้องน้องสาวตัวเองมาตลอด

สำหรับโยโกะแล้วจะให้เก็บกวาดกี่ครั้งก็ทำได้ แต่เธอไม่อยากเห็นซาโต เซย์ซึ่งเป็นเพื่อนต้องเจ็บปวดและพังทลาย สุดท้ายจึงเข้ามารับผิดชอบร่วมด้วยการยอมอ่อนข้อให้ตามRosa Gigantea

ทำไมถึงได้เลือกเด็กที่ต้องคอยประคบประหงมอย่างนั้นมาเป็นน้องสาวได้ล่ะ Rosa Gigantea ?

พอได้ยินRosa Chinensisพูดเช่นนั้นRosa Giganteaก็ยิ้ม

ฉันอยากประดับแก้วประดิษฐ์ที่บอบบางไว้ดูน่ะสิ

ซาโต เซย์ตัดสินใจเป็นน้องสาวของRosa Gigantea เพียงเพราะถูกบอกว่าชอบหน้า แต่ในอีกความหมายหนึ่งคงถือว่าเป็นการไขว่คว้าความรักกระมัง

น้องสาวที่ทำประโยชน์ได้อย่างโยโกะจังคงมีค่ากว่า ...รึเปล่า ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันนะ

เอาอย่างนี้ ถ้าคิดว่าเซย์จังเป็นแก้วประดิษฐ์ล่ะก็ คิดว่าโยโกะเป็นอะไรเหรอ ?

ผ้าห่อของ

เพราะอะไรล่ะ

เอาไปปรับใช้ได้ง่าย ไม่เกะกะ แถมไม่แตกด้วย

ยอดเยี่ยม ! เอาเบาะรองนั่งไปเลยสองอัน

Rosa Chinensisปรบมือ เปรียบได้ถูกจริง ๆ ขนาดตัวโยโกะเองยังเคยคิดเลยว่าคงไม่มีของชิ้นไหนมาเปรียบเทียบกับตัวเองได้เหมาะสมขนาดนี้

จะขอร้องในฐานะพี่สาวของโยโกะสักหน่อยแล้วกัน ถ้าเป็นไปได้ขอแบบที่ดูเป็นของ ชั้นสูง ทำจากผ้าไม่เอาไวนิลนะ อ้อ มีลายปักหรือชื่อด้วยก็ดี

ถึงจะนึกขอบคุณความเห็นอกเห็นใจอันเล็กน้อยของRosa Chinensisแต่พอโดนหัวเราะแบบนี้ โยโกะก็ไม่รู้ว่าจะพูดต่อยังไงดี จึงได้แต่ถอนหายใจด้วยความรู้สึกสับสน แล้วคุณพี่ก็พูดขึ้นมาว่า ลืมไปเลย ก่อนจะหยิบสมุดบันทึกขึ้นมาเล่มหนึ่ง

นั่นอะไรหรือคะ ?

พวกฉันลองทำลิสท์เด็กปีหนึ่งที่น่าสนใจขึ้นมาดูน่ะ ถึงข้างในจะไม่ได้มีรายละเอียดเท่าไหร่ แต่คงพอเอาไปใช้อ้างอิงได้บ้างล่ะมัง

ขอดูหน่อยนะคะ

ถ้าแสดงความเป็นห่วงจนเกินควรแบบนี้กับเซย์ล่ะก็ รายนั้นคงตอบโต้แบบรุนแรงแน่นอน โยโกะคิดเช่นนั้นขณะรับสมุดบันทึกมา ข้างในมีชื่อนักเรียนปีหนึ่งเขียนอยู่ประมาณยี่สิบคน นอกจากนี้ยังมีห้องเรียน รวมไปถึงชมรมและข้อมูลอย่างคร่าว ๆ ไว้ด้วย แน่นอนว่าไม่มีชื่อของฮาเซคุระ เรย์ที่เถากุหลาบทั้งสามยังไม่ได้เช็คเขียนอยู่ในนั้น

โยโกะเปิดหน้ากระดาษไปมา แต่ว่า ให้ดูแค่ชื่อเด็กปีหนึ่งที่ไม่มีแม้แต่รูปถ่าย คงตัดสินใจไม่ได้หรอกว่า จะเอาคนนี้แหละ

แต่ถ้าจะอิงสมุดบันทึกเล่มนี้ล่ะก็ ยากเอาเรื่องอยู่เหมือนกันนะคะคุณพี่

นั่นสินะ งั้นอย่าพึ่งสมุดบันทึกเลยดีกว่านะ

ดูอย่างไรก็เป็นของที่ทำเล่นขึ้นมาเพราะนึกสนุกอยู่ครึ่งนึง หรือไม่ก็เพื่อรอลุ้นดูปฏิกิริยาของโยโกะเสียมากกว่า ช่างวางแผนแกล้งกันได้แนบเนียบจริง ๆ คงจะเป็นผลมาจากการใช้หัวในการอ่านหนังสือเตรียมสอบมากเกินไปกระมัง

อ๊ะ

สายตาของโยโกะหยุดอยู่ที่หน้ากระดาษของนักเรียนคนหนึ่ง

.....สัตว์ประหลาด

สัตว์ประหลาด ?

เปล่าค่ะ ไม่มีอะไร

โยโกะเผลอพึมพำออกมา เธอคนนั้นที่อยู่ในลิสท์รายชื่อไม่ใช่สัตว์ประหลาดแต่อย่างใด เธอคนนั้นถือได้ว่าเป็นคนดังของโรงเรียนทีเดียว แม้จะไม่เห็นรูปถ่าย โยโกะก็รู้จักเธอดี

อ๋อ โองาซาวาระ ซาจิโกะสินะ

Rosa Giganteaชำเลืองมองตรงมือของโยโกะแล้วจึงพูดขึ้น

ทำไมถึงขีดฆ่าหน้ากระดาษของเธอล่ะคะ ?

ตอนแรกก็เขียนชื่อของเธอลงไปอยู่หรอก แต่คิดว่าคงเป็นไปไม่ได้ เลยมีมติเป็นเอกฉันท์ให้ลบออกน่ะ

แสดงว่ากุหลาบทั้งสามเถา Rosa Chinensis กับ Rosa Gigantea และ Rosa Foetida นั้นเห็นพ้องต้องกัน

เพราะเป็นคุณหนูลูกคนมีเงินด้วย คงวางตัวด้วยลำบากด้วยหรือคะ

โองาซาวาระ ซาจิโกะนั้นเป็นบุตรสาวของประธานบริษัทใหญ่

จะคุณหนูลูกคนมีเงิน หรือคุณหนูลูกคนธรรมดา ก็ยังเป็นรุ่นน้องอยู่ดี ไม่ว่าจะเลือกใครเป็นน้องสาว ท้ายที่สุดก็คือการพบกันของคนธรรมดาคนหนึ่ง เพราะฉะนั้นต่อให้วางตัวด้วยง่ายหรือยาก หรือมีปัญหาเรื่องนิสัย ก็คุยกันทีหลังได้อยู่แล้ว

ถ้าอย่างนั้น ?

พอถามถึงเหตุผลที่ลบชื่อซาจิโกะออก คราวนี้Rosa Chinensisเป็นคนตอบ

ง่ายนิดเดียว โองาซาวาระ ซาจิโกะไม่ว่างน่ะสิ

เพราะเรื่องเรียน...หรือคะ ?

พอโยโกะหลุดคำพูดที่นึกขึ้นได้ในหัว กุหลาบทั้งสองเถาก็ทำหน้าประหลาดใจแล้วถามว่า รู้ด้วยเหรอ

เวลาไปกลับโรงเรียน เคยเห็นเธอถือกระเป๋าถือใหญ่ที่ไม่ใช่กระเป๋านักเรียนอยู่หลายครั้งเหมือนกันค่ะ

หลายครั้ง...งั้นรึ

Rosa Chinensisเน้นเสียงตรงคำนั้น แต่โยโกะทำเป็นไม่สนใจแล้วรีบพูดต่อ

แต่ คิดว่าเข้าพวกชมรมน่ะค่ะ---

ฮาเซคุระ เรย์เองก็คงจะเป็นน้องสาวของเอริโกะไปพร้อม ๆ กับอยู่ชมรมเคนโด อีกอย่างเด็กสาวพวกเธอจะมีเรียนเสริมบ้างสักอย่างสองอย่างคงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร และไม่คิดว่าเด็กผู้หญิงที่เหลือในลิสท์ทุกคนจะไม่มีเรียนเสริม

ชมรมน่ะไม่ได้มีทุกวันหรอก

แต่เธอคนนั้นมีเรียนทุกวันหรือคะ ?

Rosa Chinensisพยักหน้ารับ

วันที่ไม่ได้เอาของมาด้วย ก็จะมีพวกอาจารย์ไปสอนให้ถึงที่บ้านน่ะ

Rosa Giganteaเสริม

ต่อให้มีทุกวัน ก็ยังเป็นชมรมของโรงเรียน ต่อให้ยุ่งยังไงคงพอจะเจียดเวลาเล็ก ๆ น้อย ๆ มาทำงานควบกับสภานักเรียนได้ อาจจะหนักหนาสักหน่อย แต่ถ้ายังอยู่ในพื้นที่เดียวกันคงจะวิ่งไปมาได้ใช่ไหมล่ะ

แต่ถ้าหากมีธุระที่ต้องออกไปนอกบริเวณโรงเรียน คงเทียวไปเทียวมาไม่ได้แน่ ด้วยเหตุนี้เองจึงตัดชื่อของโองาซาวาระ ซาจิโกะออกจากลิสท์

เหตุผลที่ตัดออกมีแค่นั้นหรือคะ ?

แค่นั้นแหละ เหตุผลอย่างเดียวอันนั้นก็เป็นเหตุผลใหญ่ไม่ใช่รึ ?

Rosa Chinensisยิ้มพลางจิบชา

เข้าใจแล้วค่ะ

พอโยโกะปิดสมุดบันทึก Rosa Chinensisก็เงยหน้าขึ้นแล้วพูดว่า

แล้วก็อย่าไปเกลี้ยกล่อมให้โองาซาวาระ ซาจิโกะเลิกเรียนล่ะ โยโกะ

ทายแม่นอย่างกับพยากรณ์อากาศเลย

คุณพี่...

เทียบชั้นไม่ได้เลยจริง ๆ คุณพี่พูดตรงกับความรู้สึกก่อนที่น้องสาวคนนี้จะรู้ตัวเสียอีก

นี่เป็นเรื่องนอกโรงเรียน เราไม่ควรเข้าไปยุ่งเพราะเธอคนนั้นยังไงก็เป็นแค่รุ่นน้องในโรงเรียนคนหนึ่ง

แล้วจะให้ทำยังไงหรือคะ

ทำยังไง ? งั้นขอถามหน่อยนะ แล้วเธออยากให้มันออกมาเป็นแบบไหนล่ะ ?

ที่ว่าแบบไหนนี่...

เธอจะตัดสินใจเลือกโองาซาวาระ ซาจิโกะเป็นน้องสาวงั้นรึ ?

เปล่าค่ะ

โยโกะพูดคำว่า ค่ะ ไม่ได้ แต่คำว่า เปล่าค่ะ ก็โกหกเมือนกัน เพราะเธอรู้สึกสนใจในตัวโองาซาวาระ ซาจิโกะขึ้นมาแล้วแน่นอน แต่ก็ยังไม่อยากได้มาเป็น น้องสาว เสียเดี๋ยวนี้

ถ้าได้เจอกันเมื่อไหร่คงต้องตัดสินใจ เธอคนนั้นอาจเป็นพวก เห็นแล้วอยากดูแล เหมือนซาโต เซย์กระมัง จนบางครั้งคิดว่าเรื่องนี้ท่าจะหนักว่าเรื่องเรียนเป็นไหน ๆ

เพราะฉะนั้น ไม่ต้องทำอะไรก็ได้ใช่ไหมล่ะ ? เลิกคิดจะไปยุ่งเกี่ยวกับเธอซะเถอะ

โยโกะถูกย้ำจนไม่สามารถตอบอะไรได้

โยโกะ คำตอบล่ะ

......ค่ะ

ทว่า ตอนนี้โยโกะรู้แล้วว่าตัวเองนั้นสนใจโองาซาวาระ ซาจิโกะขึ้นเรื่อย ๆ ตรงข้ามกับคำตอบโดยสิ้นเชิง

เวลามาโรงเรียน โยโกะเฝ้าแต่มองหาโองาซาวาระ ซาจิโกะโดยไม่รู้ตัว

หลังเลิกเรียน โยโกะไปที่เรือนกุหลาบจัดการเรื่องเล็กน้อยอย่างทำความสะอาดจนเสร็จ จากนั้นจึงอ้างประมาณว่า จะไปห้องน้ำแล้วแอบออกมาเดินเรื่อยเปื่อยแถวทางเดินที่สองข้างเรียงรายด้วยต้นกินนัน

เธอคนนั้นงดงามและดูมีความมุ่งมั่นแรงกล้าอยู่เสมอ ทว่าหลายต่อหลายครั้งที่โยโกะกลับเห็นว่าเธอกำลังทรมาน

กำลังสู้กับอะไอยู่กันนะ แล้วทำไมถึงต้องสู้ด้วยล่ะ

หากมองแต่เพียงภายนอกคงไม่มีวันเข้าใจ อยากสัมผัสถึงภายในของเธอคนนั้น อยากเห็นภายในจิตใจ... ความรู้สึกนั้นกำลังพองโตขึ้นเรื่อย ๆ

วันหนึ่ง

ในที่สุดโยโกะก็เรียกโองาซาวาระ ซาจิโกะจนได้

โองาซาวาระ ซาจิโกะซัง

คงเพราะอยู่หน้ารูปปั้นพระแม่มาเรียกระมัง โยโกะจึงรู้สึกคล้ายต้องมนต์สะกดเมื่อจ้องมองยังเด็กปีหนึ่งที่มักมีสีหน้าราวกับสัตว์ประหลาดเดินไปทำลายเมืองคนนั้น

คะ วินาทีนั้น ซาจิโกะหันกลับมาด้วยสีหน้าตกใจเล็กน้อย แต่พลันจ้องตอบกลับด้วยแววตาพร้อมรบที่เปี่ยมพลังเหมือนกับทุกครั้ง และถามว่า มีอะไรหรือคะ

อยากจะคุยด้วยสักหน่อย พอจะมีเวลาให้รึเปล่า ?

ถ้าแค่สิบนาทีล่ะก็

สิบนาทีก็ได้ มานี่สิ

โยโกะคลี่ยิ้มให้แล้วเดินนำออกไป

บริเวณนี้เป็นทางเดินซึ่งเรียงรายด้วยต้นไม้ตามสองข้างทาง มีนักเรียนที่เลิกเรียนแล้วสัญจรผ่านไปคนแล้วคนเล่า ดูแล้วไม่สะดวกเท่าไหร่นัก แต่ไม่มีที่อื่นที่สามารถคุยได้เงียบ ๆ แล้ว

เขียนพู่กัน ?

โยโกะมองอุปกรณ์สำหรับเขียนพู่กันที่เก็บอยู่ด้านในของคล้ายม้วนไม้ไผ่ซึ่งหยิบออกมาจากกระเป๋าผ้า

ค่ะ

ถึงจะไม่ต้องแนะนำตัว ซาจิโกะก็รู้จักโยโกะดีอยู่แล้ว แต่เธอไม่เข้าใจว่าทำไมถึงถูก Rosa Chinensis en Bouton เรียกต่างหาก

ไม่ต้องกังวลก็ได้ ฉันไม่ได้มาขอให้เป็นน้องสาวหรอก โยโกะชิงพูดตัดหน้า ซาจิโกะทำหน้าสับสน ในเสี้ยววินาทีนั้นเธอคงคิดว่า ไม่ได้มีธุระเรื่องนั้นหรอกหรือ

เรียนอะไรต่อมิอะไรอยู่เต็มไปหมดอย่างนี้ คงจะขอให้มาช่วยงานที่ยามายูริไคไมได้สินะ โยโกะพูดต่อ แต่เธอไม่ได้หมายความว่าซาจิโกะไม่มีคุณสมบัติจะเป็นRosa Chinensis en Bouton Petit Soeur

ทั้งคู่เดินเข้าไปในพื้นที่ของส่วนมหาวิทยาลัย และนั่งลงตรงม้านั่งยาวซึ่งมองเห็นน้ำพุ แม้จะมีผู้คนสัญจรผ่านไปมา แต่ไม่มีใครมองพวกเธอซึ่งสวมเครื่องแบบนักเรียนด้วยความประหลาดใจ

เธอชอบอะไรที่สุดเหรอ ?

คะ ?

เรื่องเรียนรึเปล่า

พอถามเช่นนั้น ซาจิโกคิดครู่หนึ่งก่อนจะตอบ

ไม่เคยคิดหรอกค่ะ ว่าชอบหรือเปล่า

เป็นคำตอบที่โยโกะคาดไม่ถึงแม้แต่น้อย

ถึงจะไม่ได้คาดหวังคำตอบไร้เดียวสาอย่าง ชอบเขียนพู่กัน หรือชอบบัลเล่ย์ แต่ก็คิดไม่ถึงเหมือนกันว่าคำว่า ไม่เคยคิดมาก่อน จะหลุดออกมา ถ้าอยากจะเลี่ยงตอบคำถามรุ่นพี่ชั้นปีสูงกว่าที่เพิ่งพบกันเมื่อครู่ ตอบว่า ชอบทั้งหมด หรือ พอ ๆ กันค่ะ น่าจะเหมาะกว่าแท้ ๆ

นี่กลับตอบว่า ไม่เคยคิดมาก่อน ทำเอาโยโกะขนลุกเลยทีเดียว ซาจิโกะนั้นพูดออกมาตามที่ใจคิดโดยไม่มีการปิดบัง ทำให้โยโกะเผลอหลุดคำถามต่อไปที่เธออยากฟังคำตอบออกมา

ไม่ได้เรียนเพราะชอบหรอกรึ งั้นทำเป็นประจำ หรือเพราะพ่อแม่บอกให้เรียนเหรอ

อายุขนาดนี้แล้ว ไม่ใช่เพราะพ่อแม่บังคับหรอกค่ะ ถึงพ่อกับปู่จะเป็นคนหาอาจารย์มาให้ แต่ฉันก็เรียนด้วยความตั้งใจของตัวเอง

ทั้งที่ไม่ได้ชอบนี่นะ

ฝึกเตรียมไว้ก่อนน่ะคะ

คำว่า ฝึกเตรียมไว้ นี่คงไม่เหมาะกับเด็กสาวชั้นมัธยมปลายปีหนึ่งเท่าไรนัก แต่ดูเหมือนเธอจะไม่ได้พูดเล่นเสียด้วย

จะดูตัวเหรอ ?

ดูตัว ?...เปล่าค่ะ

ซาจิโกะปฏิเสธทันที แต่พอคิดอยู่ครู่หนึ่งก็เปลี่ยนคำตอบใหม่

ไม่ทราบเหมือนกันค่ะ บางทีอาจจะต้องไปดูตัวก็ได้

ในช่วงหลายวินาทีนั้น ในหัวของเธอมีอะไรหมุนเวียนอยู่กันหนอ แต่ก็ไม่อาจถามออกไปตรง ๆ ได้ เพราะทั้งคู่ไม่ใช่ เซอร์ กัน ยิ่งกว่านั้นโยโกะเองก็มองเห็นบางสิ่งคล้ายเงามืดในความรู้สึกของซาจิโกะไปเสียแล้วด้วย บุตรสาวตระกูลใหญ่นั้นจะมีชีวิตที่คนธรรมดาไม่อาจจินตนาการได้เลยกระมัง

เลยเตรียมตัวไว้สำหรับตอนนั้นสินะ

โยโกะคิดว่าสำหรับคุณหนูผู้ร่ำรวย งดงาม และชาญฉลาด คงไม่จำเป็นต้องเตรียมตัวเสียแต่ตอนนี้ก็ได้ แล้วตัดสินใจจบการสนทนา เพราะรู้สึกว่าหากพูดต่อไปคงเป็นการไล่ต้อนซาจิโกะให้จนมุม

ทว่า

ไม่ไช่การเตรียมตัวหรอกค่ะ ซาจิโกะพูด

เพราะฉันรู้สึกเหมือนตัวเองขาดอะไรบางอย่างไป เลยอยากเติมเต็มมันต่างหาก

มีความมุ่งมั่นดีนะ

แค่คิดว่าตัวเองในตอนนี้ยังไม่ดีพอเท่านั้นเองค่ะ ไม่ได้หมายความว่าตลอดสิบห้าปีที่ผ่านมานี้ไม่ดี แต่ว่าฉันคิดว่าตัวเองกำลังตามหาอะไรบางอย่างอยู่น่ะค่ะ

ถ้าหาบางอย่างที่ว่าเจอก็คงดีนะ โยโกะลุกขึ้นจากม้านั่ง หมดเวลาสิบนาทีแล้วล่ะ

อันตรายจริง ถ้านานกว่านี้อีกนิดคงมอบโรซารี่ให้เธอคนนี้แน่นอน เพราะโยโกะรู้สึกอยากจะตามหา อะไรบางอย่าง พร้อมกับเธอคนนี้ขึ้นมาเสียแล้ว

แล้วมีธุระอะไรกับฉันกันแน่หรือคะ ซาจิโกะยืนขึ้น หยิบกระเป๋านักเรียนและสะพายกระเป๋าผ้าขึ้นบ่า

ก็บอกแล้วนี่น่า ว่าอยากคุยกับเธอเท่านั้น

งั้นหรือคะ

ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่า ว่าพริบตานั้นเหมือนเห็นซาจิโกะยิ้ม

ลาก่อน

ลาก่อนค่ะ

ทั่งคู่กล่าวคำลาตามธรรมเนียมโรงเรียนสตรีลิเลียนก่อนจะแยกกันหน้าน้ำพุ พอโยโกะเดินกลับมาตรงทางเดินซึ่งสองข้างเรียงรายด้วยต้นไม้เพื่อกลับเรือนกุหลาบ เธอได้พบกับเซย์ตรงนั้น

หืม ที่เขาว่าโยโกะสนใจโองาซาวาระ ซาจิโกะนี่ เป็นเรื่องจริงเหรอเนี่ย

เซย์นั้นเตรียมตัวจะกลับบ้านแล้ว แสดงว่าวันนี้คงโดประชุมตามเคยสินะ

คงใช่มั้ง... แน่ ๆ เลยล่ะ

คงใช่งั้นเหรอ เซย์ถามกลับพร้อมยิ้มหยัน เด็กปีหนึ่งคนนั้นมีแววต้องได้รับการเอาใจใส่จากคนชอบดูแลอย่างโยโกะหรือเนี่ย

ชอบดูแล...อย่าเหมาตัวฉันด้วยคำพูดสิ ฉันเองก็ไม่อยากดูแลไปซะทุกคนเสียหน่อย

เหรอ งั้นต้องขอโทษด้วยที่เสียมารยาท

ที่เซย์พูดเช่นนั้น เพราะโยโกะชอบเข้าไปข้องแวะกับคนที่รู้สึกสนใจ และคนที่โยโกะสนใจ ส่วนใหญ่มักจะเป็น คนที่ต้องให้คอยดูแล อยู่เสมอ

ขอไปหรือเปล่า ?

เปล่า บังเอิญว่าติดอะไรหลาย ๆ อย่าง แถมยังถูกคุณพี่ห้ามเสียด้วย

ถึงจะถูกห้าม แต่คนอย่างโยโกะ ถ้านึกอยากจะทำก็ทำอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ

ฮะ ฮะ โยโกะหัวเราะราวจะบอกว่า รู้ดีจังเลยนะ

ยิ่งไปกว่านั้น กุหลาบแดงกับขาวเนี่ยวางแผนได้เยี่ยมไปเลยเนอะ

วางแผน ? พวกคุณพี่น่ะหรือ โยโกะโผล่งออกมาเพราะคาดไม่ถึง แต่ พวกคุณพี่เป็นคนบอกเหตุผลหลักที่ไม่สามารถให้โองาซาวาระ ซาจิโกะมาเป็นน้องสาวเองนี่นา

เรื่องนั้นฉันไม่รู้หรอก แต่ว่าโยโกะเป็นพวกชอบข้ามอุปสรรคใหญ่ที่อยู่ตรงหน้าไม่ใช่เหรอ

เซย์หันนิ้วชี้ไปหาโยโกะแล้วหมุนวนคล้ายเวลาจับแมงปอ

อุปสรรค.....

โองาซาวาระ ซาจิโกะ เด็กปีหนึ่งเพียงคนเดียวที่ถูกลบชื่อออกจากลิสท์ ทั้งที่จะฉีกหน้ากระดาษนั้นทิ้งก็ได้ แต่กลับขีดฆ่าด้วยเส้นเพียงเส้นเดียว

แสดงว่า เตรียมการไว้ก่อนแล้วสินะ

ก็ไม่รู้สิ

หมายความว่า การบ้านที่โยโกะได้รับจากคุณพี่นั้น คือการแก้ปัญหา

หากอยากได้โองาซาวาระ ซาจิโกะมาเป็นน้องสาว ต้องจัดการปัญหาให้ได้ด้วยตัวเอง

แต่จะทำยังไง ถ้ามีข้อห้ามไม่ให้ไปเกลี้ยมกล่อมให้เลิกเรียนพิเศษ

ถ้าเธอได้น้องสาว ฉันก็จะดีใจมากเลย พยายามเข้าล่ะ

เซย์

ทั้งที่เป็นBoutonเหมือนกัน แต่เซย์นั้นกลับไม่สนใจเรื่องน้องสาวตัวเองไปแล้ว

พรุ่งนี้มีพิธีรับนักเรียนใหม่นะ

โยโกะส่งเสียงเรียกแผ่นหลังของเพื่อนซึ่งกำลังมุ่งไปยังประตูโรงเรียน

เข้าอยู่แล้วล่ะ

เซย์ตอบโดยไม่หันกลับมา

ก็สัญญากับคุณพี่ไปแล้วนี่นา

อ๋อเหรอ

คงเพราะแบบนี้ละมัง ถึงได้โดนว่าอยู่เสมอว่าเป็น พวกชอบดูแล

พิธีรับนักเรียนใหม่ที่มียามายูริไคเป็นผู้ดำเนินการนั้นจะจัดขึ้นในตอนบ่ายกลางเดือนพฤษภาคม วันหลังงานฉลองพระนามพระแม่มาเรียของทุกปี

โดยให้นักเรียนปีมัธยมปลายหนึ่งซึ่งเข้าใหม่มารวมตัวกันที่โบสถ์ เพื่อมอบจี้สลักรูปพระแม่มาเรียให้เป็นสัญลักษณ์ความเป็นครอบครัวเดียวกัน หรือการแสดงเล็ก ๆ น้อย ๆ เป็นการต้อนรับ และเพื่อให้เด็กใหม่ได้พบกับผู้ดูแลสภานักเรียนที่เรียกกันว่า เถากุหลาบ ด้วย

คุณพี่คะ ฉันอาจจะไม่มีน้องสาวก็ได้นะคะ

ก่อนพี่ธีจะเริ่ม โยโกะมาช่วยเตรียมงานอยู่ข้าง ๆ Rosa Chinensis ในตระกร้าที่เตรียมไว้นั้นมีจี้สลักซึ่งผ่านการทำพิธีแล้ว เถากุหลาบทั้งสามต้องใช้ล้องคอให้นักเรียนเข้าใหม่ด้วยมือทีละคน

ตายจริง ถ้างั้นก็แย่สิ

แต่จากคำพูดแล้วกลับไม่รู้สึกว่าคุณพี่จะลำบากใจสักนิด บางทีคงไม่ได้คิดจริงจังด้วยซ้ำ

ขอโทษนะคะ ที่ทำให้คุณพี่ต้องลำบากใจ

ไม่เป็นไรหรอก เพราะคงที่ต้องลำบากหลังจากฉันเรียนจบก็คือเธอไม่ใช่หรือ ? ส่วนฉันน่ะ....นั่นสินะ คงแค่เสียนมสตอร์เบอร์รี่สักแพ็คล่ะมั้ง

คะ ?

ฉันพนันกับRosa Giganteaว่า น้องสาวของใครจะมีน้องสาวก่อนกัน...น่ะ

แล้วของเดิมพัน คือนมสตอร์เบอร์รี่หรือคะ

ก็ประมาณนั้นแหละ

พอลองใช้ใจไตร่ตรองคำพูดของคุณพี่แล้ว โยโกะจึงคิดใหม่ว่า ตัวเองคงไม่มีทางเทียบวชั้นคนคนนี้ได้ชั่วชีวิต

แสดงว่า โยโกะสนใจโองาซาวาระ ซาจิโกะจริง ๆ ด้วยสินะ

ขณะที่Rosa Chinensisพึมพำเบา ๆ เสียงRosa Foetidaกล่าวต้อนรับนักเรียนใหม่ผ่านไมค์ดังก้องกังวานไปทั่วโบสถ์ พิธีต้อนรับนักเรียนใหม่ของยามายูริไคได้เริ่มขึ้นแล้ว

โยโกะยืนถือตระกร้าอยู่ข้างRosa Chinensis เด็กปีหนึ่งที่ถูกขานชื่อลุกขึ้นนจากที่นั่ง โดยเริ่มจากห้องสุโมโมะ ห้องฟุจิ และห้องคิคุ

ขอให้พระแม่มาเรียคุ้มครอง

คุณพี่บรรจงคล้องจี้สลักให้ทีละคนทีละคนอย่างเสมอภาค

ขอให้พระแม่มาเรียคุ้มครอง

พอเสร็จของสามห้องนี้ ต่อไปคือห้องโมโมะ ห้องมัทสึ และห้องซึบากิ

คงช่วยไม่ได้สินะ โยโกะคิดพลางมองไปทางห้องมัทสึ ท่ามกลางเด็กปีหนึ่งจำนวนมากมาย เธอกลับเฝ้ามองหาแต่โองาซาวาระ ซาจิโกะ

การเฝ้ามองเป็นพิเศษนี้ถือเป็นหลักฐานแล้วว่าโยโกะต้องการให้ซาจิโกะมาเป็นน้องสาว เพราะเธอคนนั้นพิเศษยิ่งกว่าใคร หากไม่ได้เธอคนนั้นมาเป็นน้องสาว การมีน้องคงเป็นเรื่องผิดพลาด

ซาจิโกะซึ่งเลขที่อยู่อันดับต้นนั่นมาอยู่เบื้องหน้าเธอทันที

ขอให้พระแม่มาเรียคุ้มครอง

เมื่อรับจี้สลักจากRosa Chinensisแล้วต้องรีบเบี่ยงออกไปด้านข้างเพื่อเปิดทางให้คนด้านหลัง แต่ซาจิโกะกลับไม่สนพิธีการนั้นเธอหยุดยืนเบื้องหน้าโยโกะ

Rosa Chinensis en Boutonคะ

หืม !? โยโกะตกใจกับการกระทำที่คาดไม่ถึงของซาจิโกะ คงเพราะท่าทางของโยโกะคงดูแปลกซาจิโกะถึงยิ้มออกมา เป็นรอยยิ้มที่สดใส ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าเด็กคนนี้จะยิ้มได้น่ารักถึงเพียงนี้

ฉันเลิกเรียนทุกอย่างแล้วค่ะ

เธอยิ้มให้ ทว่า ดวงตาฉายความมุ่งมั่นอันแรงกล้า แล้วซาจิโกะก็โค้งให้หนึ่งครั้งก่อนจะหันหลังเดินกลับไปยังที่นั่งของตัวเอง

ดูท่า...ฉันจะได้ดื่มนมสตอร์เบอร์รี่แล้วสินะ

Rosa Chinensisกระซิบเสียงซึ่งมีเพียงโยโกะที่ได้ยิน

โยโกะพยักหน้ารับ

ทีนี้ถึงคราวเธอตอบรับคำตอบของซาจิโกะบ้างแล้ว

The End


เพิ่งเช็คไปแค่รอบเดียว ยังมีบางที่ที่ไม่แน่ใจเท่าไหร่ไว้จะมาเช็คแก้อีกรอบนะฮะ เวลานั่งทำของที่อยากทำแล้วมันมีไฟกว่าเวลาทำงานแฮะ...orz

ไม่ได้เกลียดการทำงานหรอกนะ รู้สึกสนุกคนละแบบล่ะมั้ง...อืม

นิยายตอนนี้เป็นตอนพิเศษที่ลงอยู่ในPremium Book เป็นอีกตอนที่อ่านแล้วชอบมาก แถมเป็นตอนของพี่โยโกะด้วย อ่านแล้วนึกถึงอนิเมตอนภาคฮารุที่เคยคิดว่าทำไมต้องเป็นนมสตอร์เบอร์รี่ด้วยนะ...

ที่แท้ก็อย่างนี้นี่เองสินะ...อืม

ตอนนี้ก็ยังนั่งนับถอยหลังรอวัน OVA ออก ถึงพี่โยโกะจะไม่บทก็ตาม...orz

จะว่าไปตอนนี้กำลังพยายามถอดพวกชื่อที่พิมพ์เป็นภาษาอังกฤษให้เป็นคำอ่านภาษาไทยอยู่ เพราะรู้สึกว่าเวลาต้องพิมพ์ไทยสลับอังกฤษนี่ลำบากชะมัด

ไหน ๆ แล้วก็ช่วยกันคิดหน่อยเน้อ~ (ใช้ชาวบ้านซะงั้น...)


ขออัพอีกเรื่องนะฮะ

ช่วงนี้ไม่ค่อยได้เข้าบล็อกเท่าไหร่ เปิดมาอีกทีก็ 60,000 Hits โดยไม่รู้ตัวซะแล้ว

できました~

ขนาดดองบล็อกซะเค็มปี๋ ยังมีคนหลงเข้ามาดูมากขนาดนี้

どうも有り難うございます。

เลยหยิบรูปที่ทำค้างไว้ มาทำต่อจนเสร็จ

ถ้าไม่รังเกียจของค้างบูด(!?)ล่ะก็...

60,000 Hits Thanks!

อันนี้เป็นแบบ Non-Hits ฮะ

ไหน ๆ Strawberry Panic ก็จบแล้ว ถือซะว่าฉลองควบไปเลยแล้วกัน

ตอนเป็นมังกะก็เฉย ๆ อยู่หรอก แต่พอเป็นอนิเมแล้วกลับผิดหวังในหลาย ๆ เรื่อง เสียดายเหมือนกัน...

ภาพนี้ร่าง+ตัดเส้น+ลงสีใน PhotoShop หมด เป็นโปรแกรมที่ใช่คล่องมือที่สุดในตอนนี้ คราวหน้าว่าจะเปลี่ยนไปใช้ Painter ดู ได้ข่าวว่าลงสีลื่นนัก...อย่างนี้ต้องลอง

วันนี้ยาวยืด ใครที่อ่านบล็อกเราบ่อย ๆ คงจะรู้กันแล้วว่าในคือสัญญาณของการจะหายหัวไปอีกสักพัก

พบกันอีกครั้งเมื่องานซา หรือไม่ก็มีเรื่องด่วนอยากอัพนะฮะ

それでは、失礼致しいます。


ตอบคุณpopomiiii

: ขอสารภาพตามตรงว่ายังไม่ได้ดูเรื่องShuffleเลย มีรึเปล่าไม่แน่ใจ แต่ได้ยินมาว่าเรื่องนี้สนุกทีเดียวฮะ

ตอบคุณ anchan

: ไปซื้อที่ร้านมือสองตรงแถวสถานีรถไฟฟ้าพร้อมพงษ์ฮะ บันไดฝั่งตรงข้ามเอ็มโพเรี่ยมด้านที่ลงมาแล้วจะเจอแฟมมี่ลี่มาร์ท เดินตรงไปประมาณ2-3ห้องฮะ ตอนที่เราไปเจออยู่ชุดเดียว จะมีเข้ามาอีกรึเปล่าไม่แน่ใจฮะ

Comment

Comment:

Tweet


หวัดดีค่ะ
แฮปปี้เบิร์ดเดย์ย้อนหลังก่อนค่ะ นานไปป่าวเนี่ย

คือว่า มีเรื่องรบกวนจะถาม อยากได้ดีวีดีเพ็ทชอป ออฟ เฮอเรอร์ ที่น้องเคยเขียนไว้เมื่อปีที่แล้วอ่ะค่ะ ไม่ทราบพอจะแนะนำได้ไม่คะว่าซื้อที่ไหน หายากมากเลยค่ะ ขอบคุณล่วงหน้านะคะ
#17 by Poppii At 2006-10-23 22:44,
ให้เอามาแบ่งให้มึงอ้วนด้วยใช่ไหม ได้ๆๆๆๆๆๆๆ แบ่งไปเลยยยยยยย 555555
#16 by hikaru At 2006-10-15 20:17,
อา....ไม่ได้เข้ามาสักพัก

HBD ด้วยนะ

ว่าแต่...ทำไมมีแต่คนเกิดเดือนตุลาฯฟะเนี่ย....- -"
#15 by Blue Arrow At 2006-10-11 19:35,
HBD ค่า~~~ขอให้มีความสุขมากๆนัคั^^
#14 by airia At 2006-10-10 08:00,
HBDขอรับ ขอให้สุขภาพแข็งแรงนะฮะ แล้วก็ยินดีกับ6หมื่นฮิตด้วย มาริมิเตะ side story สุดยอด!!
#13 by แฟนเซ็ทจัง (124.120.161.140) At 2006-10-09 03:22,
HBD ย้อนหลังด้วยคน^^/
อร๊ายย มาริมิเตะ~~~~~~ กร๊าซซซซซซ โยโกะซามะ ~~~~ XD
แปลสุดยอดมากฮะ! เอาเบาะรองนั่งไปเลย!!!
#12 by toma At 2006-10-08 15:01,
อย่างนี้ต้องHBDคนลืมวันเกิดตัวเอง ...
และยินดีด้วยกับ60 hitsครับ
ปล. สาบานได้ไหมว่านั่นคือเค้ก...
#11 by chonchonjung At 2006-10-08 10:48,
HBD นะคะ
อ๊ะๆ อย่าพึ่งปายหนายยยย อยากอ่านต่ออีกง่า
#10 by ๛Girl In Game๛ At 2006-10-08 10:13,
ย้อนมาดู เจออีกที่
>> Rosa Foetida un Bouton <<
ต้องเป็น"en" ใช่บ่
#9 by Seirei The Holy Spirit At 2006-10-08 02:26,
happy birthday ด้วยจ้ะ
side storyชอบๆ
เฮ้อ...เมื่อไหร่จะมี maria sama novel
แปลไทยสักที
งานหนังสือจะอาทิตย์นู้นแล้ว...สู้ๆ
#8 by racccon (58.8.116.28) At 2006-10-08 01:40,
อ่านจบแล้ว XD อยากให้มีโดจินหรืออนิเมเนื้อเรื่องตรงนี้บ้างจัง คุณพี่โยโกะสุดยอดจริงๆ >w<b อยากมีพี่สาวแบบนี้บ้างจัง (หรือเราเองก็เข้าข่าย "คนที่ต้องถูกดูแล" ล่ะมั้ง 555)
เท่าที่อ่านดู รอบนี้ เจอที่พิมพ์ผิดบ้างนะ และมีตรงนี้ที่ผิดแล้วทำให้เนื้อหาผิดได้

>> ดูท่าโทโด เอริโกะซึ่งเป็น Rosa Foetida un Bouton <<

โทริอิ เอริโกะ เซะ โทโด นั้น ต้องโทโด ชิมาโกะ
#7 by Seirei The Holy Spirit At 2006-10-08 00:05,
ก่อนอื่นก็....tanjoubi omedetou \^[]^/ มีความสุขมากๆนะ รักษาสุขภาพด้วยนะจ๊ะ
ต่อมาก็ ยินดีด้วยจ้ากับ 60k
และ....
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด มาริมิเตะ ไซด์สตรอรี่ Answer ไม่คิดไม่ฝันว่าจะได้อ่านแบบแปล โฮกกกกกกกกกกกกกกก
ขอบพระคุณเป็นอย่างสูง
/me กราบงามๆ 3 ที แล้ววิ่งไปอ่าน
#6 by Seirei The Holy Spirit At 2006-10-07 23:37,
เยี่ยม....แปลอีก!!!!
หลังงานหนังสือคงได้นอน <-- ตอนนี้ก็นอนซะด้วย - -...
ปีที่แล้ววาดรูป(เลท) ปีนี้สอบ(หมายความว่าจะเลทอีก) รอไปก่อนนะเอ็ง - -


ป.ล. ชุดนักเรียนนั่น ตูไปยืนเล็งตั้งหลายรอบ กรุณาเอามาให้โฮกบ้างงงงงงงง

ป.ล.2 กราเวีย..............
#5 by hikaru At 2006-10-07 23:34,
เอิ้กซ์..... ลืมไปเลยว่าวันเกิดเฮียมันหลังจากเราวันหนึงนี่นะ

HBD ย้อนหลังฮะ
#4 by Whistler At 2006-10-07 23:19,
สุขสันวันเกิดย้อนหลังฮะ ขอให้มีความสุขมากๆ
#3 by ルイ (rui) At 2006-10-07 23:18,
โอ้ว HBDย้อนหลังค่ะ ขอให้มีความสุขมากๆนะคะ
ยินดีกับฮิตด้วยนะคะ ของทรายนี่ดองจนไม่รู้แล้วว่าตอนนี้กี่ฮิตแล้ว - -"

งืออ สรุปว่าฮิคาริคู่กับอามาเนะเหรอ *-*" เค้าแอบเชียร์ยายะกับฮิคาริอ่า..
#2 by ┼ SY┼ At 2006-10-07 23:10,
6หมื่นเลย โอ้ววว นางฟ้า ซาร่ามันยอดมาก
#1 by colonytommy At 2006-10-07 23:05,