2006/Oct/07

หายไปร่วม 2 สัปดาห์...

ในที่สุดก็ได้กลับมาอีกครั้ง ช่วงนี้งานเยอะนิดหน่อย กว่าจะกลับถึงบ้านก็ประมาณเที่ยงคืน-ตีหนึ่ง เลยแทบไม่ได้แตะคอมฯเลย เพราะฉะนั้นไม่ต้องแปลกใจถ้าไม่เห็นเราออนไลน์ ยังมีชีวิตอยู่ดี ยังไม่ตายฮะ...TAT

สมัยเรียนช่วงนี้ก็เป็นช่วงสอบทุกทีแล้วตัวเราเองก็เป็นพวกเวลาใจจดใจจ่อกับเรื่องอะไรแล้ว จะลืมเรื่องอื่นเกือบหมด...

ปีนี้ก็เอาอีกแล้ว เราลืม...

วันเกิดตัวเอง(4 ตค.)...

orz...

ที่จริงไม่กี่วันก่อนหน้าวันเกิดก็ยังนึกออกอยู่หรอก

พอถึงวันเกิดจริง ๆ ก็มัวแต่ทำงานจนลืมสนิท(แถมวันนั้นทำงานถึงเกือบเที่ยวคืนเลยด้วย กว่าจะกลับถึงบ้านตี1แหนะ...)นึกออกได้เพราะโบโทรมาหาแท้ ๆ

ขอบใจนะโบ...

โบเป็นพี่ที่ดีเสมอจริง ๆ ของขวัญวันเกิดปีนี้โบก็ทำให้เราเซอร์ไพส์อีกแล้ว...

ทำเซอร์ไพส์ให้ของขวัญวันเกิดล่วงหน้า 2 เดือน โดยการให้เลือกว่าอยากได้อะไรมากกว่ากันระหว่าง

ชุดนักเรียน

กับ

กราเวีย

แน่นอนว่าเราเลือก...

...

...

ชุดนักเรียน~~~!!!

มานั่งระลึกถึงคุณมายูระของเราอีกรอบ~

แถมยังมีเซอร์ไพส์จากพวกพี่ ๆ ที่ทำงานอีก ด้วยเค้กสุดพิเศษ

ฮา~

มุกนี้ชอบ !!

ถูกใจ เอาเบาะรองนั่งไปเลย 3 อัน !!!

ตอนเห็นขำแทบตาย ไว้เอาไปเล่นกับชาวบ้านมั่งดีกว่า - -+

ถึงจะเลยวันเกิดมาหลายวันแล้ว ก็ขอให้ของขวัญวันเกิดตัวเองที่อยู่รอดมาจนอายุ2Xหน่อยแล้วกัน


マリア様がみてる~The Virgins Maria watching you~

Side Story : Answer

โองาซาวาระ ซาจิโกะนั้นคล้ายกับสัตว์ประหลาด

ร่างเธอเดินเงียบ ๆ สะพายกระเป๋าใบใหญ่ตรงบ่า ดูหนักเหมือนสัตว์ประหลาดที่ถ่ายทำโดยใช้เทคนิคพิเศษ กำลังเดินไปทำลายเมืองจำลองให้ราบเป็นหน้ากลอง

เหมือนโกรธอะไรอยู่ตลอดเวลา

เหมือนสู้กับบางสิ่งที่มองไม่เห็นอยู่เสมอ

คู่ต่อสู้นั้นไม่ใช่สิ่งที่อยู่เบื้องหน้าในขณะนี้ และคงเป็นสิ่งที่อยู่เหนือความเข้าใจ

มิอาจจัดการกับตัวตนของตน

ต่อสู้ดิ้นรนโดยไม่สามารถปรับตัวให้เข้ากับโลกนี้ได้

ทุกครั้งที่สัตว์ประหลาดก้าวเดิน เมืองจะพินาศ

ทว่า บางทีคนที่เจ็บปวดนั้นคงเป็นสัตว์ประหลาดผู้ไร้จุดหมาย

สัตว์ประหลาดกำลังโศกเศร้า

รวมทั้ง โอซางาวาระ ซาจิโกะ นักเรียนโรงเรียนสตรีลิเลียน แผนกมัธยมปลาย ชั้นปีที่หนึ่ง

* * *

โยโกะ ตัดสินใจได้รึยัง ?

Rosa Chinensisถามจากทางด้านหลัง

.....เรื่องอะไรหรือคะ คุณพี่

โยโกะตอบขณะที่ยังรินน้ำชา และแน่นอนว่าไม่ได้หันหน้ามาด้วย

เป็นเด็กที่ไม่น่ารักเอาซะเลยนะ คุณพี่ยิ้ม มี ก่อนหน้า เรื่องอะไรหรือคะ แสดงว่ารู้อยู่แล้วใช่ไหมว่าเรื่องอะไร

เกรงว่าจะใช่ค่ะ

โยโกะพูดพลางรินชาดาร์จิลิงซึ่งส่งกลิ่นละมุนพร้อมกับไออุ่นห่อหุ้มร่างกายอย่างอ่อนโยน ออกจากกาน้ำชา

เรายังฝึกมาไม่พอสินะ โยโกะสูดลมหายใจลึก ๆ หนึ่งครั้งเพื่อปรับอารมณ์

เรื่อง Petit Soeur ใช่ไหมคะ

ในเรือนกุหลาบตอนเลิกเรียน มีถ้วยชาสามใบวางอยู่บนโต๊ะ เป็นของRosa Chinensisกับโยโกะ และ...

เงื่อนไขของฉัน ขอเป็นเด็กที่มีลักษณะเด่นดูง่าย ๆ สักอย่างแล้วกันนะ โยโกะจัง

Rosa Gigantea คุณพี่ของซาโต เซย์

ลักษณะเด่นดูง่าย หรือคะ

อย่างเช่นเป็นเด็กตัวสูงโย่ง ไม่ก็จ้ำม่ำเหมือนนักซูโม่ หรือว่าเสียงเหมือนน้องกบอ๊บอ๊บ จะผมหยิกเป็นฝอยตามธรรมชาติก็ได้นะ

แบบหน้าตาออกทางยุโรปด้วยรึเปล่าคะ

พอโยโกะพูดเช่นนั้นRosa Giganteaก็ยักไหล่อย่างชอบใจแล้วบอกว่า ใช่เลย

เวลาพูดแล้วนึกออกได้เร็วกว่าเรียกชื่อนี่เนอะ อย่างเช่นเด็กที่เหมือนผู้ชายคนนั้น

อ๋อ ฮาเซคุระ เรย์สินะ

ชื่อที่Rosa Chinensisพูดออกมานั้น คือชื่อของเด็กปีหนึ่งเข้าใหม่ ผมสั้นเต่อ ใบหน้าเยือกเย็น ตอนที่เห็นครั้งแรกจะดูอย่างไรก็เป็นเด็กหนุ่มรูปงาม ดูท่าโทริอิ เอริโกะซึ่งเป็น Rosa Foetida en Bouton จะถูกใจเข้า ถึงได้พอจะรู้ข้อมูลเกี่ยวกับเธออย่างหน้าตา หรือสังกัดชมรมเคนโดอยู่บ้าง

หาของดีมาได้เสียด้วย สมเป็นเอริโกะจังจริง ๆ

อย่าว่าแต่พวกเราเลย ขนาดRosa Foetidaยังไม่ได้เช็คข้อมูลเด็กคนนั้นเลยเลยเนอะ

ขืนอยู่ในกรอบของความธรรมดาก็คงไม่ใช่เอริโกะจังสินะ เห็นวันนี้บอกว่าจะมาช้าหน่อยเพราะจะไปดูการซ้อมที่ชมรมเคนโดกับRosa Foetidaด้วยนี่นา

ถึงกับพาคุณพี่ไปเลยรึ

ฮาเซคุระ เรย์เป็นที่ต้องตาของครอบครัวกุหลาบเหลืองแบบนี้ สมาชิกปีสองของชมรมเคนโดคงกดดันแย่ ชมรมนั้นมีแบบที่รุ่นพี่รุ่นน้องในชมรมเป็นพี่น้องกันเองเยอะด้วยสิ

นั่นสินะ...

พอจบบทสนทนาว่า แบบนี้ครอบครัวกุหลาบเหลืองก็หมดปัญหาเรื่อง Petit Soeur แล้วสินะ Rosa ChinensisกับRosa Giganteaก็จิบชาแล้วพูดว่า น่าอิจฉาจังเลยเนอะ

เพราะตอนนี้เพิ่งจะต้นเดือนพฤษภาคม นักเรียนใหม่ยังเข้าเรียนมาได้ไม่ถึงเดือน โยโกะจึงคิดว่าไม่รีบร้อนไปหน่อยหรือ แต่พอถูกชั้นปีสูงกว่าสองคนคอยกัดจิกแบบนี้ก็ชักไม่สนุกแล้ว เซย์เองก็ยังไม่เจอคนที่มีคุณสมบัติเหมือนกันแท้ ๆ แต่เพราะเอาแต่โดดไม่ยอมมาเรือนกุหลาบ เลยกลายเป็นว่าโยโกะต้องมาโดนทิ่มแทงจนนั่งแทบไม่ติดอยู่คนเดียว

เพราะฉะนั้น ต่อไปถึงคราวโยโกะจังแล้ว ช่วยพาเด็กที่น่าสนใจไม่แพ้ฮาเซคุระ เรย์มาหน่อยนะ

Rosa Giganteaคะ ถ้าจะขอล่ะก็ กรุณาไปบอกน้องสาวตัวเองเถอะค่ะ

เซย์น่ะเหรอ.... เด็กคนนั้นแค่เรื่องของตัวเองก็เต็มมือแล้ว จะหาน้องได้รึไม่ได้ก็ช่างเถอะ

ยังใจอ่อนไม่เปลี่ยนเลยนะ

Rosa ChinensisมองRosa Giganteaเชิงตำหนิ เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ Rosa Gigantea ปกป้องน้องสาวจนเกินควร

ลองบังคบเซย์ให้อยู่ในกรอบซะบ้างสิ รายนั้นชอบพังข้าวของอยู่เรื่อย คิดว่าใครกันที่ต้องมาเก็บกวาดพวกเศษของที่มันแตกตรงพื้นให้น่ะ

นั่นเป็นการข่มขู่แบบหนึ่งที่เซย์แสดงออก ด้วยเหตุนี้ Rosa Giganteaจึงคอยปกป้องน้องสาวตัวเองมาตลอด

สำหรับโยโกะแล้วจะให้เก็บกวาดกี่ครั้งก็ทำได้ แต่เธอไม่อยากเห็นซาโต เซย์ซึ่งเป็นเพื่อนต้องเจ็บปวดและพังทลาย สุดท้ายจึงเข้ามารับผิดชอบร่วมด้วยการยอมอ่อนข้อให้ตามRosa Gigantea

ทำไมถึงได้เลือกเด็กที่ต้องคอยประคบประหงมอย่างนั้นมาเป็นน้องสาวได้ล่ะ Rosa Gigantea ?

พอได้ยินRosa Chinensisพูดเช่นนั้นRosa Giganteaก็ยิ้ม

ฉันอยากประดับแก้วประดิษฐ์ที่บอบบางไว้ดูน่ะสิ

ซาโต เซย์ตัดสินใจเป็นน้องสาวของRosa Gigantea เพียงเพราะถูกบอกว่าชอบหน้า แต่ในอีกความหมายหนึ่งคงถือว่าเป็นการไขว่คว้าความรักกระมัง

น้องสาวที่ทำประโยชน์ได้อย่างโยโกะจังคงมีค่ากว่า ...รึเปล่า ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันนะ

เอาอย่างนี้ ถ้าคิดว่าเซย์จังเป็นแก้วประดิษฐ์ล่ะก็ คิดว่าโยโกะเป็นอะไรเหรอ ?

ผ้าห่อของ

เพราะอะไรล่ะ

เอาไปปรับใช้ได้ง่าย ไม่เกะกะ แถมไม่แตกด้วย

ยอดเยี่ยม ! เอาเบาะรองนั่งไปเลยสองอัน

Rosa Chinensisปรบมือ เปรียบได้ถูกจริง ๆ ขนาดตัวโยโกะเองยังเคยคิดเลยว่าคงไม่มีของชิ้นไหนมาเปรียบเทียบกับตัวเองได้เหมาะสมขนาดนี้

จะขอร้องในฐานะพี่สาวของโยโกะสักหน่อยแล้วกัน ถ้าเป็นไปได้ขอแบบที่ดูเป็นของ ชั้นสูง ทำจากผ้าไม่เอาไวนิลนะ อ้อ มีลายปักหรือชื่อด้วยก็ดี

ถึงจะนึกขอบคุณความเห็นอกเห็นใจอันเล็กน้อยของRosa Chinensisแต่พอโดนหัวเราะแบบนี้ โยโกะก็ไม่รู้ว่าจะพูดต่อยังไงดี จึงได้แต่ถอนหายใจด้วยความรู้สึกสับสน แล้วคุณพี่ก็พูดขึ้นมาว่า ลืมไปเลย ก่อนจะหยิบสมุดบันทึกขึ้นมาเล่มหนึ่ง

นั่นอะไรหรือคะ ?

พวกฉันลองทำลิสท์เด็กปีหนึ่งที่น่าสนใจขึ้นมาดูน่ะ ถึงข้างในจะไม่ได้มีรายละเอียดเท่าไหร่ แต่คงพอเอาไปใช้อ้างอิงได้บ้างล่ะมัง

ขอดูหน่อยนะคะ

ถ้าแสดงความเป็นห่วงจนเกินควรแบบนี้กับเซย์ล่ะก็ รายนั้นคงตอบโต้แบบรุนแรงแน่นอน โยโกะคิดเช่นนั้นขณะรับสมุดบันทึกมา ข้างในมีชื่อนักเรียนปีหนึ่งเขียนอยู่ประมาณยี่สิ