2008/Dec/07

กลับมาอีกครั้งกับการรีวิวมังงะที่อ่าน ๆ อยู่ พักหลังตามหลายเรื่องมากจนไม่มีที่จะเก็บ orz...

แต่เมื่อประมาณเดือนสองเดือนก่อนโดนพี่น้องลากไปเดินดูงานเฟอร์นิเจอร์ แล้วก็ไปถูกใจชั้นใส่ DVD ตู้หนึ่งเข้า ตอนที่เห็นมันก็ปิ๊งทันที

นี่แหละใช่เลย !!

เรื่องอะไรน้า~

เหมาะจะใส่มังงะและนิยายจริง ๆ !

ตู้นี้เปิดได้ด้วย ข้างในจะมีอีกชั้น ตอนนี้ใช้เก็บพวก DVD อนิเมที่ปกติจะกอง ๆ อยู่ข้างนอก ตอนนี้เลยมีที่เก็บหนังสือเพิมขึ้นมาอีกหน่อย แต่เดี๋ยวก็คงเต็มอีกอยู่ดี...ถึงตอนนั้นก็ค่อยว่ากันใหม่แล้วกัน~

เอาล่ะมาเข้าเรื่องของวันนี้กันดีกว่า

เมื่อประมาณสองสามอาทิตย์ก่อน (มั้ง) ไปมีตตี้งกับสภาโรงเรียนลิลลี่มา และแน่นอนว่าต้องแวะร้านคิโนะคุนิยะกัน รู้สึกเหมือนจะกลายเป็นประเพณีไปซะแล้ว ตอนที่เดินดูกันไปเรื่อย ๆ ก็เจอมังงะ (Y) ที่ตั้งใจจะซื้อตั้งนานแล้ว แต่ไม่ได้ซื้อสักที ด้วยแรงฮึดแรงยุจากคนในสภา หรือแรงอะไรก็สุดจะคาดเดาได้ ก็หอบเหล่าน้องหนูกลับมาบ้านสามเล่ม...

ตอนที่นั่งอ่านจบแล้วเก้บเข้าชั้น ก็รู้สึกขึ้นมาว่ามีเรื่องที่ยังไม่ได้รีวิวอีกเพียบเลยนี่หว่า - -" จึงเกิดแรงบันดาลใจว่าจะหาเรื่องให้ตัวเองอัพบล็อกอย่างน้อยอาทิตย์ละหน...ถี่ไปเอาเป็นเดือนละหนดีกว่า ด้วยการรีวิวมังงะเนี่ยแหละ (อยากรู้จริงว่าจะไปได้สักกี่น้ำ)

และเรื่องที่สุ่มมาีรีวิวคราวนี้ก็คือ...

オクターヴ  [octave]

Presentde by 秋はる (Akiyama Haru)

Y-Rate :

Rate : 15+

มิยาชิตะ ยูคิโนะ อายุสิบแปด (กว่า ๆ) อดีตไอดอลชื่อ (ไม่) ดัง เธอเข้าสู่่วงการบันเทิงตอนอายุสิบห้า แต่ไม่นานนักวงก็แตก ยูคิโนะกลับบ้านนอกไปเรียนต่อม.ปลาย แต่ด้วยปัญหาหลายอย่าง ทำให้เธอต้องเลิกเรียนในปีต่อมา ปัจจุบันยูคิโนะกลับมาทำงานในวงการบันเทิงอีกครั้ง แต่ในฐานะกึ่ง ๆ เบ๊...

ขณะชีวิตวัน ๆ ผ่านไปอย่างไม่มีจุดหมาย วันหนึ่ง ยูคิโนะไปซักผ้าที่ร้านหยอดเหรียญใกล้อพารท์เมนต์ และก็ได้พบกับอิวาอิ เซ็ตซึโกะ อดีตนักร้องและนักแต่งเพลงของวง 'fennel' เนื่องจากร้านนี้เป็นบ้านของเซ็ตซึโกะ ยูคิโนะได้พบกับเซ็ตซึโกะโดยบังเอิญอีกครั้งที่โรงอาบน้ำ เซ็ตโกะชวนเธอไปกินข้าวที่บ้าน คืนนั้นด้วยสถานการณ์และอารมณ์พาไป ทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่เลยเถิดไปไกล...

ในตอนแรก ยูคิโนะทำใจยอมรับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไม่ได้จึงพยายามหลบหน้าเซ็ตซึโกะ ขณะเดียวกันปัญหาต่าง ๆ เกี่ยวกับงานรุมเร้าเข้ามา ทำให้ยูคิโนะรู้สึกว่าตัวเองช่างว่างเปล่าและท้อแท้ถึงขีดสุด ตอนที่เธอกำลังนอน (?) หมดอาลัยตายอยากอยู่ในสวนสาธารณะนั้นเอง เซ็ตซึโกะก็ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าและฉุดเธอให้ลุกขึ้น ยูคิโนะได้รู้ความจริงว่าแม้วง 'fennel' จะแตกไปแล้ว เซ็ตซึโกะก็ยังยังทำงานเป็นนักแต่งเพลงที่ตัวเองชอบอยู่ (ร้านซักผ้าเป็นกิจการของน้องชาย) คำพูดและคำบอกรัก (?) ของเซ็ตซึโกะได้จุดบางอย่างในตัวยูคิโนะขึ้นมา ขณะเดียวกันยูคิโนะก็เริ่มรู้ตัวว่าเธอก็หลงรักเซ็ตซึโกะแล้วเช่นกัน...

เป็นอีกเรื่องที่ติดพอ ๆ กับ ささめきこと แนวเรื่องจะออกเป็นดรามาเล็กน้อยเหมือนกัน แต่เรื่องนี้จะโตกว่า ตอนที่อ่านเรื่องนี้ช่วงแรกแอบรำคาญนิสัยจอมหดหู่ของยูคิโนะเล็กน้อย (ฮา) ยิ่งเทียบกับคุณเซ็ตซึโกะจะเป็นพวกไม่้ยึดติดกับอะไร ถึงจะดูเรื่อย ๆ แต่ก็หนักแน่น ตรงไปตรงมา ยิ่งทำใ้ห้รู้สึกว่ายูคิโนะดูเป็นเด็กน่ารำคาญไป แต่ก็หวังว่าจะมีพัฒนาการในทางที่ดีขึ้นเรื่อย ๆ

"วันที่ฉันกับยูคิโนะจะเลิกกัน คือวันที่เราสองคนเห็นตรงกันว่าไม่สามารถอยู่ด้วยกันได้อีกต่อไปแล้วเท่านั้น และจะไม่มีเหตุผลอื่นนอกเหนือไปจากนั้นด้วย..."

ตอนที่อ่านประโยคนี้โฮกคุณเซ็ตซึโกะมาก เทใจให้เต็มร้อยเลย !!! (ฮา) จะว่าไปคุณเซ็ตซึโกะบางมุมเหมือนกิ้งก่า คูน เอ๊ย กิงกะ คุอง มาก (มุขนี้จะให้เป็นบาปติดตัว UBC ตลอดไปเลย ใครไม่เก็ทเข้าไปอ่านในบล็อกแก้มบวมโลด) หรืออันนี้อาจจะเป็นเหตุผลแอบแฝงด้วยหว่า...

ว่าแต่คราวหน้ารีวิวเรื่องอะไรดีนะ...

 それでは、失礼致します。

Comment

Comment:

Tweet


เรื่องนี้น่าอ่านจังเลยค่ะbig smile
#2 by Meiko S. At 2008-12-08 11:25,
ตู้นี้เปิดได้ด้วย <<< เปิดไม่ได้จะเอาของใส่เข้าไปได้ไงล่ะคะคุณขา :P

กิ้งก่า คูณ.... (แต่คิดโดยแอมเฟ้ย)

พูดถึงนิสัย ตรูก็จอมหดหู่เหมียนกัล คุณเซ็ตสึโกะหนักแนนดีจัง
#1 by hikaru At 2008-12-07 15:33,